Sąd dotyczący hipoteki

Trybunał Konstytucyjny po pytaniu prawnym zadanym poprzez Sąd Rejonowy Poznań-Stare Miasto w Poznaniu przekazał rozstrzygnięcie w jakim sprawdził, że obciążanie hipoteką wszystkich posiadłości powstałych ze zniesienia współwłasności jest nietrafne z regułą proporcjonalności. Poznański Sąd ustalił, iż obciążenia hipoteką każdych posiadłości utworzonych po wycofaniu współwłasności godzi w istotę tej współwłasności, i głównie w możliwość nieograniczonego żądania jej zaniechania nie wyłącznie prowizorycznie, ale także sądownie. W swoim postanowieniu sąd konstytucyjny uznał, iż rozporządzenie rozstrzyga konflikt dwóch praw: prawo pracy także zabezpieczonej hipoteką wierzytelności, na korzyść drugiego spomiędzy określanych. Ochrona konstytucyjnych praw wierzyciela użyczana jest kosztem praw współwłaścicieli posiadłości, których udziały przed podziałem nie pozostały narzucone hipoteką. Trybunał uznał, iż w polskim układzie ustawowym trwają inne rozwiązania prawne, jakich zastosowanie dostatecznie ochraniałoby żądanie ochronioną hipoteką na udziale we współwłasności i to bez przekraczania praw pozostałych współwłaścicieli. Według Trybunału, ochronie wierzyciela mogłoby służyć zwłaszcza rozwiązanie polegające na podtrzymaniu ex lege hipoteki na posiadłości uwłaszczonej po rozłamie dłużnikowi rzeczowemu. Radca prawny w dalszym ciągu konkluduje, że w sprawie, kiedy posiadłość taka posiada wartość przynajmniej równą dyspozycji wkładu, pozycja wierzyciela po wycofaniu współwłasności nie uległaby zdemoralizowaniu, oraz nawet polepszyłaby się. Potencjalna egzekucja z posiadłości bywa zazwyczaj łatwiejsza także skuteczniejsza od egzekucji z udziału. Sąd reasumując zaznaczył, że w przypadku, gdy dołącza do rywalizacji pomiędzy obsługą prawną a odmiennymi prawami rzeczowymi, pierwszeństwo powinna odgrywać zawsze własność.